Crisismanagement zonder crisis
TILBURG - De vraag voelde hij al aankomen. En dus had hij het antwoord meteen paraat. Ja, Willem Gassner (34) wilde de hockeyers van Tilburg best door de play-outs loodsen.
Dat verzoek kwam aan de vooravond van Bloemendaaluit, in het huis van clubvoorzitter Pieter Bogaers, waar alvast afscheid werd genomen van trainer Siegfried Aikman en middenvelder Tomás Mac Cormik.
Dat Aikman direct na de hoofdklassecompetitie bondscoach van Japan zou zijn (en dus niet meer van Tilburg) was al een poosje bekend. Dat zijn clubteam dan nog helemaal niet uitgehockeyed zou zijn werd steeds aannemelijker, zeker nadat concurrent Den Bosch het op z'n heupen begon te krijgen. "Toen dacht ik: nu kan het wel eens verkeerd gaan", zegt Gassner. En iémand moest op dat coachstoeltje gaan zitten tijdens die play-outs. Hij misschien wel, flitste toen al door zijn hoofd.
Hij stond vorig jaar nog de Tilburgse verdediging te leiden, kent de jongens, hun systeem en springt dit seizoen bovendien elke vrijdagavond bij aan de Bredaseweg. "Assistent-assistent-trainer", noemt hij die rol. "Maar deze laatste drie weken durf ik mezelf wel assistent-trainer-coach te noemen." Samen met Pim Bekker, die al Aikmans rechterhand was en dat nu van Adam Commens is, want zo'n zwaargewicht wilde Gassner voor dit klusje per se als eindverantwoordelijke naast zich. "Als coach heb ik niet meer ervaring dan een paar zaterdagen bij de jeugd."
De Australisch oud-international loopt al het hele seizoen als veldtrainer bij Tilburg rond, maar is bovenal bondscoach van de mannen van België. Zes weken na het bemachtigen van dat baantje had hij al een olympisch ticket voor Peking te pakken. Commens kun je wel om een boodschap sturen dus.
"Een voordeel voor mij is dat ik even bij Adam in de keuken kan kijken", zegt Gassner, die die kennis vooral búiten het hockey zal toepassen. Want nee, hoofdcoach in de hoofdklasse hoeft hij niet zo nodig te worden. Wel directeur! De baas van het bedrijf waar hij nu manager auditteam is geeft er volgend jaar de brui aan en ziet in hem een mogelijke opvolger. De ervaring die hij nu als gelegenheidscoach opdoet komt Gassner dan geheid van pas. "Het is eigenlijk een beetje crisismanagement. Je hebt bijna geen tijd om ergens naartoe te werken." Alhoewel, crisis... Nee, daar lijkt bij Tilburg niet echt sprake van, ook al staat het hoofdklasseticket dan op het spel in de best-of-three tegen Schaerweijde die morgen in Zeist begint. De vaste volgers attenderen Gassner er juist op nog nooit zoveel lol bij de de spelers te hebben bespeurd. "Er wordt gelachen, er is geen dooie sfeer. Er zit een bepaald gretigheid in de groep die de mensen langs de kant tijdens de competitie nog niet hebben gezien." Wat deze competitie ook ontbrak: een type Willem Gassner. Eentje die behalve zijn stick ook zijn mond laat spreken in het veld. "Het klopt dat ik dominant ben. Maar wie zegt dat het met mij erbij beter was gegaan? Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Het is nu misschien alleen wat rustiger in het Tilburgse bos." Al zal zijn stem woensdagavond, als Schaerweijde langskomt voor het tweede play-offduel, wel weer over het veld galmen. Vertrouwd geluid. Eenmalig geluid ook, want Gassner gaat na de zomer níet naast de nieuwe hoofdcoach Kai de Jager zitten, ook al heeft de club hem daarvoor gepolst. "Ik blijf nog een seizoen in Antwerpen spelen. Omdat ik hockeyen leuker vind dan coachen." Dat is éigenlijk niks voor hem, biecht de Tilburger eerlijk op. "Ik kan er helemaal niet naar kijken." Hulpeloos toezien, niks voor hem. Dat wordt nog wat de komende week...
- brabantsdagblad.nl /
hockeytilburg
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
vrijdag 08 oktober 2010 | 11:39 uur
Laatst bijgewerkt op:
vrijdag 08 oktober 2010 | 11:39 uur