Middenvelder Paul Quasten vroeg zich verbaasd af wat de pallets koffie en frisdrank tussen de bouwmaterialen deden. De uitleg was eenvoudig: ook dát zijn spullen die 'op de bouw' nodig zijn. En dus levert Destil die.

In de namiddag kregen de Willem II'ers, inclusief stafleden en kantoorpersoneel, een lesje mountainbiken van het professionele ZZPR- team waarvan Destil ook sponsor is. Wielrenners als Wielant van Gils, Daphny van den Brand en Frank Groenendaal lieten de profvoetballers zich op de pedalen in het zweet werken door de bossen rond conferentie-oord De Guldenberg in Helvoirt. Fysiotherapeut Raymond de Jong van Willem II was onder de indruk van het wielergeweld van de ZZPR'ers. "Als die jongens even gas gaven, waren ze meteen een stuk weg bij ons. Ik fiets zelf ook weleens, maar hier stond geen maat op." De spelers mochten kiezen of ze in een groepje gingen fietsen in rustig tempo of wat sneller. Maikel Aerts koos de eerste optie. "Achteraf gelukkig maar ook, want na tien minuten zweette ik al behoorlijk."

De doelman kreeg nog meer respect voor wielrenners dan hij al had. "Zij fietsen wedstrijden van drie tot vier uur met een hartslag van continu 170 per minuut. Da's heavy hoor. Petje af. Als keeper hoef ik dat niet. Bij mij komt het meer aan op explosiviteit."

Aerts had na een half uurtje fietsen al zadelpijn. "Ik vroeg nog aan die wielrenners of zij geen pijn in hun kont hadden. Alles went, zeiden ze. Als ze met ons zouden meetrainen, zouden zij op allerlei plekken spierpijn krijgen. En dat is denk ik ook wel zo."