In een paar zinnen schetst hij de sfeer in het onderzoeksteam als een zaak net loopt. "Stel je een lokaal voor waarin alle muren behangen zijn met foto's en uitgetekende schema's en waar het een komen en gaan is van mensen. Iedereen is totaal gefocust op de zaak. Je neemt het mee naar huis. Als je niet oppast, ben je 24 uur per dag bezig. Het is mijn taak om de belasting voor het team onder controle te houden. Ik probeer iedereen zo snel mogelijk in een normaal werkpatroon te krijgen."

Voor een pas opgestart onderzoek worden doorgaans veel rechercheurs ingeschakeld die elk met iets anders bezig zijn, maar tegelijkertijd samen een hecht team vormen. Van Osnabrugge: "De eerste dagen na bijvoorbeeld een moord zijn enorm belangrijk voor het onderzoek. Alles draait om het veiligstellen van sporen, het verzamelen van de vluchtige gegevens. Denk bijvoorbeeld aan voetsporen. Als het regent, zijn die snel verdwenen. Daar maken we dus heel rap gipsafdrukken van. Maar ook camerabeelden moeten op tijd veiliggesteld worden. De opnamen van beveiligingscamera's mogen van de wet niet lang bewaard worden. En dan moeten de getuigen ook nog verhoord worden. Het is heel belangrijk dat dat meteen gebeurt. Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat getuigenverklaringen beïnvloed worden door verklaringen van anderen of door berichten in de media. Of mensen gaan onnodig twijfelen aan wat ze gezien hebben."

Ook vindt in de beginfase van een onderzoek een eerste selectie van de misdaadscenario's plaats. "Dat geeft het onderzoek structuur. We moeten onszelf een duidelijk doel stellen, zodat het onderzoek niet afdwaalt. Als we een moordenaar zoeken, moeten we niet meteen een hennepkwekerij oprollen als we die toevallig tegenkomen. Daar is dan even geen tijd voor."

In de tweede fase van het onderzoek zet het team alle overgebleven scenario's op een rijtje. Dan volgt het schrappen. "En dat schrappen, daar blijven we gedurende het onderzoek mee doorgaan. We proberen zo veel mogelijk scenario's uit te sluiten, zodat wij dat ene belangrijke uiteindelijk overhouden. Uiteraard kunnen we verrast worden door nieuwe ontwikkelingen of door valse verklaringen. De verdachte kan bijvoorbeeld een valse bekentenis afleggen. Helaas komt dat vaak voor. We proberen de verklaring van een verdachte daarom altijd te omzeilen en het bewijs buiten hem of haar om rond te krijgen."

In de volgende fase is het duidelijk wat het meest waarschijnlijke scenario van een misdaad is. "Dat is de beslissende fase. Rustig bekijken we het bewijs. Is het voldoende? Hebben we personen door elkaar gehaald? Als alles helder is, gaan we over tot aanhouding van de verdachte. Dat kan op zich weer tot nieuwe, hectische ontwikkelingen leiden. Bekent de verdachte? Komt hij of zij met nieuwe feiten? Lopen we tegen verrassingen aan bij de huiszoeking die meestal volgt op een aanhouding? Als alles duidelijk is, stellen we het definitieve dossier samen. Dan is de zaak wat ons betreft klaar voor Justitie."

De eerste aflevering van deze serie stond op 13 januari in de krant.