Meld je aan voor de BD nieuwsbrief

  • 'Knuffelen van orang-oetangs, dat is er niet bij'

    TILBURG - Even is Hanneke Kuiken niet meer zo enthousiast: "Weet je dat ze ook voor prostitutie gebruikt worden?" Ze pakt het grote orang-oetangboek en bladert door tot de foto van een geheel kaalgeschoren aap.

     

    Het hulpeloze beest ligt er zielig bij. "Is dit niet verschrikkelijk?", voegt ze eraan t0e.

    Orang-oetangs hebben het niet gemakkelijk op Borneo. Ze worden bij bosjes afgeschoten als ze te dicht in de buurt van mensen komen, staan op menukaarten (met kop en al) van restaurants en komen steeds meer in de verdrukking sinds de gigantische ontbossing van de tropische regenwouden. De palmboomplantages die ervoor in de plaats komen, bieden geen soelaas voor de roodharige aapsoort. In een palm is geen vrucht te vinden waar ze van kunnen leven.

    Hanneke Kuiken heeft zich het lot van de bedreigde apen aangetrokken. In de eerste week van juli vertrekt ze naar het Indonesische eiland om orang-oetangbaby's en -kleuters mee op te vangen alsmede makaken en sunbears (honingberen). De Engelse organisatie WOX richtte er een centrum op waar de apen worden opgevangen en 'heropgevoed' totdat ze zelfstandig hun verblijf in de jungle kunnen voortzetten.

    "Het wordt de derde keer dat ik voor de orang-oetangs terugkeer naar Borneo", vertelt de 48-jarige Tilburgse. "De voorbije twee jaar ben ik steeds voor een maand op Maleisisch Borneo werkzaam geweest, ditmaal voor drie maanden naar Samboja Lestari aan de andere kant van het eiland."

    Hanneke Kuiken is opgenomen in een zogenoemd dreamteam; een groep vrijwilligers die al enige ervaring heeft met orang-oetangs in gevangenschap. "Ik ga er niet naartoe om met ze te knuffelen. Mijn taak bestaat uit het verzorgen van de beesten. Dat betekent: kooien schoonmaken, van oude brandweerslangen speeltjes maken, zodat ze leren heen en weer te slingeren van de ene naar de andere boom en hangmatten maken. Kortom: de apen oefeningen aanleren die in de vrije natuur van pas komen." Volgens Hanneke Kuiken, die als beveiligingsfunctionaris in het St. Elisabeth Ziekenhuis werkzaam is, zijn orang-oetangs geen allemansvrienden. "Zeker niet, al zijn ze erg lief en intelligent. In de vrije natuur leven ze solitair, maar als jonkie blijven ze ruim zeven jaar bij hun moeder."

    Om in het dreamteam te worden opgenomen moet Hanneke Kuiken zelf een bedrag van 5000 Engelse ponden neertellen. "Ik ben de enige Nederlandse die is gevraagd. Van mijn werkgever krijg ik alle medewerking om drie maanden weg te blijven en bij de twee voorgaande keren werd ik zelfs financieel ondersteund. 5000 pond is voor mij natuurlijk ook een hoop geld." Voor donaties heeft Hanneke Kuiken een speciaal banknummer geopend: 52.75.86.544, t.n.v. J.C. Kuiken.

    © Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.

    donderdag 07 oktober 2010 | 20:01 uur
    Laatst bijgewerkt op: donderdag 07 oktober 2010 | 20:01 uur

  • 0 stemmen
  • 0
  • 0

Meer

Reageer

Vul hier uw naam in. Vul hier uw e-mail adres in. Deze zal niet openbaar getoond worden.
Beschikbare tekens: 2000