20 dec 2007, 03:47 - ESBEEK - De stilte knispert, slechts een enkel blaadje beweegt. Dan een luid gekraak. Natuurijs bedekt het water van natuurven de Flaes en de eerste waaghalzen kijken waarderend door het heldere ijs naar de bodem.
"Dat ziet er goed uit," zegt Jan Vinken uit Hilvarenbeek. De
Flaes is een geliefde plek weet ook Peter de Brouwer (49) uit Goirle. Hij
stond gisteren extra vroeg op om de varkens op zijn boerderij te verzorgen.
Toen hij bij de Flaes kwam, was hij samen met Thijs Kiemenei de eerste.
"Ik had al snel in de gaten dat het ijs dik genoeg was, zeker vier
centimeter." Voor de zekerheid houdt hij zijn rondje beperkt tot het
voorste stuk van het ven. Achteraan heeft het nog wel een nachtje vorst
nodig, zo verwacht hij.
Om even de sfeer te proeven, besluit ook
deze correspondent maar even bij De Brouwer aan te sluiten. Hooien als de
zon schijnt en schaatsen als er ook maar een beetje ijs is. Het oppervlak is
spiegelglad en slechts op één plek klinkt gekraak. Ronde na ronde
verschijnen daar meer sterren in het ijs. Als er even gestopt wordt voor een
praatje klinkt opnieuw een luide kraak. In beweging blijven is dus het
devies.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
