-
Goaties
Het Textielmuseum is verbouwd. Zondag jongstleden werd de nieuwe collectie gepresenteerd.Daar was ik niet bij, maar op dinsdag kon ik de schade inhalen voor slechts zes euro. Pinnen aan de kassa bleek nog wat moeilijk, maar uiteindelijk stond de ING-bank mij toch toe het pand te betreden.
Het is prachtig geworden. Of liever: het is prachtig gebleven maar dan anders. Als je binnenkomt, heb je links van de pinmachine die niet werkt een restauratie. Die heet 'Bij Mommers', en dat verwijst naar de aloude Tilburgse textielfamilie. Je kunt er muffins nuttigen bij je koffie, of een brownie. Wie dorst heeft, neemt de 'shake van de week', en voor de lunch zijn er des middags niet alleen tosti's, maar ook goaties. Dat zijn die tosti's, maar dan met Udenhoutse geitenkaas. Niks mis mee.
Maar stel dat je geen honger hebt en ook geen dorst, dan ga je het museum in. Als museumconsument mag ik u zeggen dat de uitstalling in de opstallen aan kracht gewonnen heeft. Er is een Textiellaboratorium waar de modernste computertechnieken toegepast worden waar je bij staat. In de expositieruimte van moderne textielkunst waart een suppoost rond die de modernste technieken van het schaduwen van bezoekers toepast waar je bij staat. En wat toch het mooiste is: de afdelingen met de textielindustrie van vroeger. De damastweverij, maar ook de opstelling van duuvelhok tot eindproduct.
Dit is het echte textielmuseum. Met de nadruk op museum. Hier moet je de arbeiders er zelf bij denken. En wie goed kijkt, wordt daarbij geholpen. Door een plaatje van Maria en Kindje Jezus dat op het hout van een antiek weefgetouw gelijmd is met daaronder een afbeelding van 'Het Laatste Avondmaal' zoals geschilderd door Leonardo da Vinci, en geweven in Tilburg. Of het affiche met de 'Tien geboden Leerling Weverij'. Gebod nummer twee luidt: 'Trek iedere middag uw kammen op'.
Ach, wat zou ik dat graag willen doen, elke middag mijn kammen optrekken. Maar hoe moet dat? Ik denk dat de 'leerling weverij' het elke middag deed voordat hij op zijn fiets door de Hasseltstraat maar het Textielplein reed om aldaar 'middag te eten'. En dat was geen goatie met kaas van Unentse geiten. Of gebod nummer 9: 'Wanneer iets niet goed is, weef niet door maar waarschuw direct P. van Pelt'.
Goaties. Ik vroeg me af wat een textielarbeider van vroeger daarvan gevonden zou hebben. Waanzinnige luxe, waarschijnlijk. Of wat hij ervan vindt dat zijn werkgever van toen, Mommers, nu een restauratie is 'Bij Mommers'.
Het is een mooi museum geworden en gebleven. Het heeft haar evenwicht behouden tussen vroeger en nu. Maar misschien zou in die restauratie de kaart toch wat musealer ingericht mogen zijn. Met een 'Sneetje opgetrokken kammen' bij de koffie. En een menuutje 'Da Vinci's Laatste Hap'. Met een sausje van schering en inslag, het geheel op een bedje van damast. En met de verzekering: 'Wanneer iets niet goed is, eet niet door maar waarschuw direct P. van Pelt'.
- Reacties? column.tilburg@brabantsdagblad.nl
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
donderdag 07 oktober 2010 | 19:14 uur
Laatst bijgewerkt op: donderdag 07 oktober 2010 | 19:14 uur
- 0 stemmen
- 0
Meer
Reageer
Meest gelezen
-
Politieagent verdacht van corruptie
BREDA - Een politieagent van h...
-
Waarom ruimen marktlui zelf niet de sneeuw op?
TILBURG - Hier en daar werd ge...
-
It giet al oan in Midden-Brabant
TILBURG - Terwijl alle ogen op...
-
Het is weer raak op Ringbaan Oost: bonnen
TILBURG - Bij snelheidscontrol...
-
Tilburgers: we zaten op verkeerd dak voor meisjes
TILBURG - Ze werden in de nach...
