"Een paar keer per jaar komt het in deze regio voor dat een agent zich genoodzaakt ziet naar zijn dienstwapen te grijpen. Een beslissing die niet zomaar wordt genomen en waar alle agenten om de drie maanden intensief op worden getraind", zegt Gido de Bok. Hij is degene die agenten van het korps Midden- en West-Brabant traint in het gebruik van hun dienstwapen in 'stressvolle situaties'.

"Ons belangrijkste wapen is onze mond. We proberen er altijd pratend uit te komen. Maar soms heb je te maken met een vuurwapengevaarlijke verdachte of een andere situatie waarbij een agent beslist om het dienstwapen te trekken", reageert De Bok op het incident van woensdag.

Agenten zijn de enigen die volgens de wet een wapen mogen gebruiken. De Bok: "Dat kan zijn om zichzelf te verdedigen. Of om iemand aan te houden die niet meewerkt aan zijn aanhouding. We mogen op mensen schieten en ook op vluchtauto's. Belangrijk is altijd dat het wapengebruik in verhouding staat tot de situatie. Als je weet dat iemand zojuist een gewapende overval heeft gepleegd, dan weet je dat die persoon vuurwapengevaarlijk is. Dan mogen wij ons wapen inzetten. Uit noodweer omdat iemand een wapen op jou richt. Of om iemand aan te houden die zich daartegen verzet."

De Bok spreekt geen oordeel uit over de beslissing van zijn collega woensdag om te vuren op de auto met daarin drie overvallers. "Ik ben er alleen om samen met hem te zorgen dat alle feiten zo duidelijk mogelijk op papier komen."

Hij wil wel drie mogelijke scenario's omschrijven. "Als je schiet op een auto die recht op je afrijdt, dan heet dat 'noodweer'. Dan is het volgens de wet geoorloofd om te schieten. Het kan ook gebeuren dat iemand op je afrijdt, maar dat je net op tijd wegspringt. Wil je vervolgens niet dat de verdachte ontsnapt, dan noemen we het 'aanhoudingsvuur' als je op de auto schiet. Ook dat staat de wet toe, al moet het wel om op dat moment onbekende daders gaan met ernstige vergrijpen op hun kerfstok. Het kan ook zijn dat een agent aangereden wordt en valt of gewond raakt. Dat zijn of haar hartslag daardoor naar 180 slagen omhoog schiet van de stress. Als iemand dan in een reflex naar het wapen grijpt en vuurt, dan noemen we dat noodweerexces. Het gaat er dan om of de rechter wel of geen begrip heeft voor dat handelen."