Ik genoot van de lekkere geur en vond het speciaal om tussen de koeien lopen. "

Toch kiest hij niet voor een studie dierenarts, maar voor een studie huisarts. "Dat komt weer omdat ik vroeger op tienjarige leeftijd tuberculose heb gehad. Ik heb daarmee een eindeloze ellende meegemaakt, ik werd geïsoleerd en erg vervelend behandeld door de artsen. Toen dacht ik 'ik ga voor huisarts leren en ga dat helemaal anders aanpakken' ", aldus Swijgers die later zes jaar in Tilburg en negentien jaar in Diessen het beroep van huisarts uitoefende. "Doordat mijn idealisme niet meer in overeenstemming kwam met de realiteit en ik om gezondheidsredenen vroegtijdig moest stoppen met de huisartenpraktijk."

Dan wordt Swijgers benaderd door de Diessense dierenarts Jan van Lieshout om als vrijwilliger in het Nationaal Museum voor veeteelt te gaan werken en daardoor woont hij keuringen van Brandroodrunderen bij. Daar wordt zijn belangstelling en liefde voor het bijna uitgestorven Nederlandse Brandroodrund opgewekt. "Die beesten zijn puur natuur, geen problemen met kalveren, altijd buiten, mensvriendelijk, sterk, sober en in het bezit van goede moedereigenschappen. In medisch opzicht zie ik het basisgenetisch materiaal hierin terug."

De belangstelling en fascinatie wordt zodanig versterkt dat Swijgers op zoek gaat naar het Brandroodrund. Via-via krijgt hij een fotootje in handen, genomen in de Ardennen met daarop een kudde mogelijke Brandroodkoeien. Geobsedeerd met de foto in de hand reist de oud-huisarts af naar de Ardennen, op zoek naar het zeldzame huisdierras. Uiteindelijk vindt hij de dieren bij een oud boerderijtje. Na vele malen heen en weer reizen gaat de eigenaar over tot verkoop en bemachtigt Swijgers zes Brandroodrunderen.

Sinds vorige week graast dit zestal rond in zijn wei in Casteren. Swijgers woont nu nog in Baarschot, maar hij gaat speciaal voor de runderen verhuizen naar Casteren. " In Baarschot kan ik het stuk weiland dat achter mijn huis ligt niet kopen" , legt de rundveeliefhebber uit. "Daarom verhuis ik naar een plaats waar ik deze huisdieren wél kan houden. Mijn doel is de instandhouding van deze inheemse runderen. Er kan nu weer een nieuwe bloedlijn worden ingebracht. De mensgeneeskunde heeft veel geleerd van de dierengeneeskunde. Vele voorbeelden spreken mij aan."

Brandrode rund

Het Brandrode rund behoort tot het Maas-Rijn-IJssel veetype (MRIJ), dat als een van de drie hoofdrassen geclassificeerd werd.

Dit ras werd in het rivierengebied gefokt.

Brandroodrunderen zijn egaal diep donkerrood of bruinrood van kleur met witte aftekeningen: een witte col, een witte buik, witte staartpunt en witte sokken.

Het dier dankt zijn naam aan de geblakerde zwartachtig rode kleur aan de kop en poten

In 2001 kreeg het Brandrode rund een eigen stamboek.