-
De spoorwegovergang aan de Koestraat (links). Foto C. Timmermans
-
Het Lôske
Een paar keer per jaar ontmoet ik in Tilburg nog steeds een oude schoolvriend van het Odulphus Lyceum. Dat was ook gisteren het geval . Op zeker moment kwam het gesprek op de publiciteit rond de spoorzone. Bij de “Herinneringen” staat niets over de overweg van de Koestraat merkte ik op, terwijl daar volgens mij ooit een groot ongeluk heeft plaatsgevonden. Mijn vriend meende daar ook nog wel heel vaag iets van te weten.We waren het er weldra over eens dat het iets was met een bijzondere paardenwagen. Het was een soort rijdende hooikist . Daarin werd ijs rondgebracht en ook vlees vanaf het abattoir naar de slagers in de stad. Dat laatste gegeven was zoals verder zal blijken van belang want mijn vriend is een slagerszoon. Hij wist ineens waarover het ging maar kon toch niet op de naam komen. We zijn allebei dikke zeventigers dus dat kan gebeuren. Ander onderwerp. We kregen het over de droogte en de vakantie of misschien nog wat anders toen Jos, want zo heet hij, plotseling riep: ik weet het: ‘t Lôske. Hij schrok er eerst zelf van maar was vervolgens toch wel trots op zijn goede geheugen. En toen hij dat gezegd had stond bij mij opeens ook die merkwaardige wagen weer helder voor de geest met daar op in grote letters DE LOOS.
Het was in het begin van de jaren 50 dat wij vanuit de Sumatrastraat en Koestraat voor onze route naar Odulphus dagelijks 4 maal over het spoor moesten. ( Tussen de middag was het gewoon nog thuis eten). Als er gerangeerd werd was de overweg van de Koestraat eindeloos dicht. Gebruik maken van de trap over het spoor met je fiets op de schouder met een zware boekentas er bij was ook geen pretje. Daarom reden we soms om via de Ringbaan Oost, daar onder het viaduct door en via de nieuwe Bosscheweg naar den Heuvel en verder. ‘t Lôske deed dat nooit met zijn trage span reed hij altijd vanaf het abattoir de kortste route via de Enschotsestraat naar de Koestraatoverweg en wachtte daar zonodig geduldig. En op zo’n dag dat wij omreden is het gebeurd. We hebben het gelukkig dus niet gezien. De overwegbomen waren niet neergelaten en er kwam toch een trein net op het moment dat ‘t Lôske passeerde. Zijn paarden werden van zijn kar gereden en meegesleurd. Nog steeds zittend op de bok met niets meer voor zich moet hij zich doodgeschrokken hebben maar bleef gelukkig toch ongedeerd. Hoe het gekomen is weten we niet, maar dat zal nog wel in de archieven te vinden zijn.
L.v.d.Ven
Haaren
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
maandag 06 juni 2011 | 13:18 uur
Laatst bijgewerkt op: maandag 06 juni 2011 | 13:18 uur
- 0 stemmen
- 1
